@fatman

Hasadın yok edilmesi, kuraklık, düşmanın bir şehri yağmalaması, özgürlüğün ya da hayatın kaybedilmesi, herhangi bir felaket (salgın hastalıklar, depremler, vs.) bunların hepsi öyle ya da böyle aşkınlıkta, tanrısallıkta bir açıklama ve bir doğrulama bulur.

Halk hafızası farklı yapılara göre işler; olaylar yerine kategoriler, tarihi şahıslar yerine arketipler vardır. Tarihî karakter misal modeliyle (kahraman, vs.) özdeşleştirir, diğer yandan olay mitsel eylemler (bir canavara, düşman kardeşe, vs. karşı mücadele) kategorisine taşınır.

Babil bir Bab-ilâni’ydi, yani “tanrıların kapısıydı”ydı, çünkü tanrılar oradan yeryüzüne iniyorlardı.

Her şeyin değişimle meydana geldiğini durmadan gözle; evrenin doğasının en sevdiği şeyin var olanı değiştirmek ve ona benzer yeni şeyler yapmak olduğunu düşünmeye alış. Çünkü var olan her şey bir bakıma olacak olanın tohumudur.

Nefret tek başına yaşayamaz. Onu tetikleyecek, dürtecek ya da uyaracak bir sevgiye ihtiyacı vardır.

…kendini bulmaya çalışıyor, bana kalırsa bu kişisel saklambaç oldukça yaygın bir şey. Bazı insanlar da hayatları boyunca ‘ebe’ oluyor, umutsuzca ‘ebe’.